Wirtuoz fotografii – Henryk Mikolasch

Wszechstronnie wykształcony artysta fotografik, malarz, autor nowatorskich, naukowych opracowań i wpływowy dydaktyk – Henryk Mikolasch – za życia doceniony w wąskim kręgu ówczesnych fotografików, po śmierci został niemal całkowicie zapomniany.

czytaj dalej

Gmerk z serduszkiem i krzyżem

Bronisław Kopczyński, artysta, który wszystkie swoje liczne prace opatrywał sygnaturą z gmerkiem w formie serduszka z krzyżem, wraz z wedutami z motywem zabytkowych kamienic (…) przekazywał widzowi swój świat wewnętrzny i swoje widzenie realnego świata, robiąc to w sposób – trudno o inne określenie – uroczy.

czytaj dalej

Urok Rajmunda Kanelby

Zachwyciły mnie (…) niewyobrażalnie oryginalne kompozycje figuralne Rajmunda Kanelby. Niby nic, portrety dzieci i młodych kobiet, jasne, świetliste, frenetyczne często zatrzymane w ruchu, w szkicu gestu.

czytaj dalej

Pięć słów Kazimierza Mikulskiego

Artysta, który odnalazł niepowtarzalna formę, przylegającą do jego duchowego wnętrza, korzysta z jej niuansów, dociera do miejsc, które znalazły się wewnątrz odlewu, są więc niedostępne dla niepowołanych, penetruje je, i w rezultacie czasami robi niespodziankę widzom.

czytaj dalej

Teka Melpomeny

Życie towarzyskie i artystyczne Krakowa przełomu wieków rozwijało się koncentrując się zarówno w salonach, jak i przy stolikach modnych kawiarni.

czytaj dalej

Kometa Grottgera

Tak, Grottger, Polak z korzeniami francuskimi, szwajcarskimi, chorwackimi i węgierskimi, stał się symbolem walki o niepodległość Rzeczypospolitej.

czytaj dalej

Powrót Edwarda Okunia [część II]

Studiował sztuki piękne w pracowniach dobrych malarzy pedagogów w Warszawie, Krakowie, w Monachium i w Paryżu; wszędzie nie dłużej niż rok. Rozsadzał go temperament, śpieszno mu było do pracy na własny rachunek…

czytaj dalej

Po orbicie Kossaków [część II]

„Jerzy stał się więźniem pracowni, z której już nie mogło nic wyjść, jak sam mówił, prócz knotów przeznaczonych na długi, wydatki domowe i zobowiązania” – a jednak, co widać po owocach, gleba Kossakówki nawet w złym czasie nie była jałowa.

czytaj dalej

Zagadka Unierzyskiego

Odważna kompozycja, świetnie wyczute pasmo srebra między niebem a horyzontem, mistyczne oświetlenie – wszystko to w dziele, powiedzmy dziś, prekursora hiperrealizmu pociągało niezwykłością klimatu.

czytaj dalej

Muzy Stanisława Wyspiańskiego

W czasie pozowania do portretu (po lewej) zainteresowała Wyspiańskiego zmiana rysów, jaka nastąpiła u dziewczynki pod wpływem zmęczenia. Zamiast jej dać wypocząć, zrobił jej portret w tym stanie drugi raz, na tym samym kartonie. Rysy na drugim portrecie (po prawej) są jakby nieco zgrubiałe, wstążka osunęła się, włosy rozplotły.

czytaj dalej

Kurtyny Teatru Słowackiego w Krakowie

Wbrew oczekiwaniom organizatorów konkursu na kurtynę dla teatru miejskiego przedsięwzięcie to nie wzbudziło większego zainteresowania wśród artystów, a szczególnie tych „wielkich nazwisk”, na których najbardziej zależało pomysłodawcom.

czytaj dalej

Firma portretowa S. I. Witkiewicz

„Firma podejmuje się wykonania portretów poza lokalem firmowym jedynie w wypadkach wyjątkowych (choroba, podeszły wiek itp.), przy czym zagwarantowana musi być firmie skrytka, w której można by pod kluczem przechowywać nieukończony portret”.

czytaj dalej