Znad talerza karykaturzysty [część I]

Najznakomitszy polski karykaturzysta pierwszej ćwierci XX wieku, Kazimierz Sichulski, człowiek o bogatym życiorysie, znalazł się w Zakopanem w roku 1914. Wtedy, kiedy byli tam – rzec by można – wszyscy.Ludzie, którzy dziś przeszli do encyklopedii,...

czytaj dalej

Powrót Edwarda Okunia [część II]

Studiował sztuki piękne w pracowniach dobrych malarzy pedagogów w Warszawie, Krakowie, w Monachium i w Paryżu; wszędzie nie dłużej niż rok. Rozsadzał go temperament, śpieszno mu było do pracy na własny rachunek…

czytaj dalej

Po orbicie Kossaków [część II]

„Jerzy stał się więźniem pracowni, z której już nie mogło nic wyjść, jak sam mówił, prócz knotów przeznaczonych na długi, wydatki domowe i zobowiązania” – a jednak, co widać po owocach, gleba Kossakówki nawet w złym czasie nie była jałowa.

czytaj dalej

Zagadka Unierzyskiego

Odważna kompozycja, świetnie wyczute pasmo srebra między niebem a horyzontem, mistyczne oświetlenie – wszystko to w dziele, powiedzmy dziś, prekursora hiperrealizmu pociągało niezwykłością klimatu.

czytaj dalej

Muzy Stanisława Wyspiańskiego

W czasie pozowania do portretu (po lewej) zainteresowała Wyspiańskiego zmiana rysów, jaka nastąpiła u dziewczynki pod wpływem zmęczenia. Zamiast jej dać wypocząć, zrobił jej portret w tym stanie drugi raz, na tym samym kartonie. Rysy na drugim portrecie (po prawej) są jakby nieco zgrubiałe, wstążka osunęła się, włosy rozplotły.

czytaj dalej

Kurtyny Teatru Słowackiego w Krakowie

Wbrew oczekiwaniom organizatorów konkursu na kurtynę dla teatru miejskiego przedsięwzięcie to nie wzbudziło większego zainteresowania wśród artystów, a szczególnie tych „wielkich nazwisk”, na których najbardziej zależało pomysłodawcom.

czytaj dalej

Firma portretowa S. I. Witkiewicz

„Firma podejmuje się wykonania portretów poza lokalem firmowym jedynie w wypadkach wyjątkowych (choroba, podeszły wiek itp.), przy czym zagwarantowana musi być firmie skrytka, w której można by pod kluczem przechowywać nieukończony portret”.

czytaj dalej